چرا بعضی مردم به دین و روحانیت وابسته به حکومت ها اعتماد ندارند؟

چرا بعضی مردم به دین و روحانیت وابسته به حکومت ها اعتماد ندارند؟

نویسنده: admin - ۱۳۹۷/۱۰/۲۶

چرا بعضی از مردم به دین و روحانیت وابسته به دولتها اعتماد ندارند؟ اساساً مقامها و موقعیتها هر کدام به تناسب خصوصیاتشان دارای بستر و زمینه مناسب خوی و خصلتهای خاصی هستند و هر کدام زایشگر صفاتی در وابستگان آن مقامها و موقعیت ها می باشند و این تاثیرگذاری یک روند طبیعی و قطعی و ناخودآگاهانه است و مبتلای به آن خود را بیمار نمی داند و آن صفات را هرچند که زشت و کریه باشد زیبا دانسته و خود را شایسته آن می داند مگر این که با تعلیمات و تلقینات دینی و پایبندی به معتقدات وباورهای مذهبی از سرایت آن بیماری واکسینه شود. این کج اندیشی و انحراف در اثر مرور زمان در همراهان و هم نشینان و درباریان حکومت موثر بوده ، آنان نیز آن صفات زننده را سزاوار و شایسته حاکم می پندارد ، یکی از بارزترین آن صفات تکبر و خودپرستی و خودمحوری است و فرآیند این نگرش پیدایش حکمرانانی بلامنازع و بدون چون و چرا است در آن صورت اطاعت و رضایت حاکم هدف و منظور است نه حق و حقیقت و عملکرد چاکران دربار حاکم ، بر مبنای تعریف و تجلیل و ستایش حاکم دور می زند ، در دنیا به شهادت تاریخ ، بیشتر حاکمان در جامعه بشری دارای این گونه خوی و خصلتهای نکوهیده بودند حتی آنان که به غلط عادل لقب گرفتند و شهره جهان شدند چون انوشیروان عادل ، و از طرفی وابسستگان به دین نیز بنا به خواسته-های اعتقادات مذهبی و تاثیر قطعی و قهری آن در معتقد ، دارای صفات و خصلتهایی می شوند که بارزترین آنها تواضع و تسلیم در برابر دستورات خداوندی و مطیع و منقاد بودن در برابر امر و نهی او و خشوع و فروتنی در برابر بندگان خداست. فرآیند و رویکرد این نوع تفکر با نوع اندیشه و باور حاکم متضاد و متباین می باشد ، روحانیت که پیام رسان پیغام خداوندی است در صورتی مورد اعتماد است که مقید به انجام رسالت خویش، که حفظ امانت در رساندن پیام الهی به مردم باشد . و الا اگر دین برگرفته از حاکم ، و دین حکومتی را بخواهد به مردم ابلاغ نماید مردم آن را نمی پذیرند، چون آن دین مصونیت از تحریف را ندارد و چون روحانیت وابسته به دستگاه حکومتی نیز باید به ناچار مطیع و فرمانبردار حاکم باشد از مقام امانت در ابلاغ پیام ناب و دست نخورده خداوندی ساقط می گردد و در نظر مردم از وی سلب اعتماد می شود مگر در موارد کمیاب و اندکی که حاکمان مردمان صالح و خداباور و متقی باشند ، چون این چنین موارد کم است مردم اکثر موارد را ملاک و میزان سنجش و قضاوت خود قرار می دهند تبیین فوق از نظر عقلی و فلسفی و روانی بود و از نظر تجربی هم مردم در تاریخ ، روحانیون وابسته به حکومتها را غیر متعهد و فاقد تقوی و امانت داری مشاهده کرده اند و تقوی و درستکاری و امانت و صداقت و ورع و پرهیز از گناه را در روحانیون غیر وابسته به حاکمان جائر و ستمگر دیده اند . به همین دو علت مردم به دین حکومتی و به روحانیت وابسته به حاکمان ستمگر اعتماد نداشته و ندارند. برگرفته از کتاب چرا…؟ جلد دوم